Afgelopen jaar heb ik eens serieus de rekenmachine erop losgelaten. Mijn Stromer heeft in 2024 netjes 196 kWh geslurpt – dat klinkt alsof ik een kerncentrale op de camping mee had, maar in euro’s is dat niet meer dan 59 piek.
🚙⛺
Daar bovenop had ik nog €551 aan onderhoud en onderdelen. Samen dus €610. En daar staat een reiskostenvergoeding van €1.728 per jaar tegenover. Rekensommetje: €1.118 winst! 💶
🚙⛺
Nu komt het grappige: de aanschaf van mijn Stromer was €16.000.
De winst per kilometer? Ongeveer 5 cent. Dus om de fiets terug te verdienen, moet ik 316.000 km fietsen. Dat is bijna tot de maan (die staat op 384.000 km).
Met mijn jaarkilometers (22.000 km) zou ik er 14,5 jaar over doen om daar te komen. En eerlijk gezegd: onderweg zijn er nul laadpalen, geen bakker met koffie en koek, en Jeannet wil vast niet achterop naar de maan. 🚴♂️🌕🥐
🚙⛺
Maar! Ik heb mijn auto weggedaan. Die kostte me €350 per maand, oftewel €4.200 per jaar. Tel die besparing bij mijn fietsvoordeel op, dan kom ik uit op €5.318 per jaar winst. En ineens is de rekensom heel anders: mijn Stromer is al in 3 jaar terugverdiend!
🚙⛺
Dus nee, ik hoef gelukkig niet meer naar de maan. Ik blijf gewoon lekker hier fietsen, richting werk, de Biesbosch, en af en toe een vakantie met de Canadatrailer. Veel goedkoper, veel gezonder, en je ziet onderweg veel meer dan alleen kraters.
🚙⛺
En mocht ik ooit wél naar de maan fietsen, dan neem ik in ieder geval eigen koffie en koek mee… want een Westlandse bakker ga je daar echt niet vinden! 😜☕🥐
Oktober – van zomerzacht naar nat en krachtig
De eerste drie weken van oktober reden als een goed geoliede ketting: rustig herfstweer, ochtenden van dertien graden en een zon die nog even deed alsof het zomer was. De bladeren dwarrelden lui langs m’n helm en de Stromer zoefde tevreden door het landschap.
Maar toen kwam week vier. De herfst gooide het stuur om: windkracht 9, regen recht in de bril, en het regenpak kreeg eindelijk weer een hoofdrol. De vogels vlogen achteruit, de plassen waren groter dan sommige sloten, en ik vroeg me af of ik niet beter met een snorkel had kunnen fietsen.
Toch… elke druppel telt als avontuur. De Stromer gromt, ik glimlach, en samen ploegen we verder.
De teller staat inmiddels op 24.275 km, langzaam maar gestaag kruip ik richting die magische 25.000 km-grens.
Of zoals de herfst zelf zou zeggen: “nat, maar niet te stoppen!” 🌧️⚡🚴♂️
Reacties
Een reactie posten