Juli, Juni voorbij: weinig kilometers, maar wel vakantie

 

Bekijk mijn avonturen ook op YouTube

Wil je niet alleen lezen, maar ook meerijden? Op mijn kanaal The Pedelec Rider deel ik filmpjes van mijn ritten: mooie ochtenden, bijzondere ontmoetingen, verkeersmomenten en natuurlijk alles wat je onderweg op een speed-pedelec zomaar tegenkomt.

Een rustige juni, 30.000 kilometer ervaring en vanaf juli met de pont

Juni is alweer achter de rug. Normaal gesproken is het een maand waarin de kilometers lekker oplopen, maar dit keer bleef de teller steken op slechts 274,8 kilometer. Voor mijn doen dus echt een heel rustige fietsmaand.

Dat had meerdere oorzaken. Ten eerste was er natuurlijk de vakantie, en die was gewoon heerlijk. Even eruit, even rust en even niet alleen maar bezig zijn met woon-werkkilometers maken. Maar daarnaast gooide ook een lekke band flink roet in het eten.

Op de laatste werkdag voor mijn vakantie kreeg ik een lekke band. Dat is op zich al vervelend, maar de reparatie duurde uiteindelijk twee weken. Door onvoorziene drukte liep het allemaal wat langer door dan gehoopt. En ja, wanneer de fiets stilstaat, loopt de kilometerteller natuurlijk ook niet verder.

Alsof het zo moest zijn, viel dat precies samen met de enorme hitte. Mijn fiets was nog niet klaar, dus ik moest noodgedwongen met de auto naar het werk. Met 38 graden is dat trouwens ook bepaald geen pretje. Al moet ik eerlijk zeggen dat fietsen bij die temperatuur waarschijnlijk eveneens behoorlijk zweten was geweest. Maar toch: wanneer je gewend bent om dagelijks op de speed-pedelec te stappen, voelt de auto al snel als een noodoplossing.

Gelukkig was de vakantie goed. Soms is een rustige fietsmaand gewoon wat het is. Niet iedere maand hoeft een recordmaand te zijn. De fiets heeft even stilgestaan, ik heb zelf kunnen opladen en in juli konden we gelukkig weer lekker gaan rijden.

Sinds 20 juli met het pontje

Sinds 20 juli moet ik vanwege de werkzaamheden aan de Papendrechtsebrug met het pontje de Beneden-Merwede oversteken. De eerste dagen ging dat eigenlijk verrassend goed.

Het waaide windkracht 5 en tijdens de overtocht koelde ik behoorlijk af. Na het fietsen stap je warm op de pont, maar midden op het water krijg je de wind natuurlijk vol te pakken. Dan merk je pas hoe snel je afkoelt wanneer je een paar minuten stilstaat.

Toch valt het tijdverlies erg mee. De route via de Baanhoekbrug is ongeveer even lang als de route over de Baanhoekweg. De Baanhoekweg lijkt alleen sneller te rijden, omdat ik daar minder bochten en geen rotondes heb. Per saldo kost de overtocht me daarom maar enkele minuten extra.

Voor mijn gevoel duurt wachten en varen soms best lang, maar wanneer ik achteraf naar mijn totale reistijd kijk, valt het dus reuze mee. En eerlijk is eerlijk: zo’n pontje onderweg maakt de dagelijkse woon-werkrit ook weer net even anders.

Handschoenen aan bij 14 graden?

Ja, en daar heb ik een goede reden voor.

Afgelopen week was het nog ruim 36 graden. Dan lijkt het bijna onvoorstelbaar dat je een paar dagen later ’s morgens om half zes vertrekt bij 14 graden. Toch is dat precies wat er gebeurt wanneer je dagelijks met een speed-pedelec naar je werk fietst.

Onderweg zie ik regelmatig fietsers in een korte broek en T-shirt. Sommigen kijken misschien even op wanneer ze mij met handschoenen aan zien.

“Is dat niet een beetje overdreven?”

Vroeger had ik daar misschien ook om gelachen. Maar inmiddels staat de teller op 30.000 kilometer op mijn speed-pedelec. Al die kilometers hebben me één ding geleerd: de thermometer vertelt maar de helft van het verhaal.

Met 35 tot 45 kilometer per uur creëer je namelijk je eigen rijwind. Die wind koelt je lichaam veel sneller af dan je denkt. Veertien graden voelt dan helemaal niet meer als veertien graden, zeker niet wanneer je twee uur onderweg bent.

Ik heb in de loop der jaren geleerd wat voor mij werkt. Niet uit een boekje, maar door ervaring. Te warm vertrekken is vervelend, maar te koud vertrekken ook. Daarom werk ik met laagjes.

Een dikke winterjas aantrekken bij 15 graden? Dat heb ik geprobeerd. Onderweg veranderde ik vervolgens in een rijdende sauna. Nu kies ik voor kleding die ik tijdens de rit gemakkelijk kan aanpassen.

Ook bescherming hoort daar voor mij bij. Ik draag kniebeschermers, heupbescherming en een Leatt-hesje dat mijn rug, schouders en borst beschermt. Dat klinkt misschien overdreven, totdat je een keer hard bent gevallen. Die ervaring heb ik helaas al gehad. Daarna kijk je toch anders naar veiligheid.

Soms hoor ik:

“Maar wielrenners rijden toch ook zonder bescherming?”

Dat klopt. Maar ik rijd niet in een peloton op een afgesloten parcours. Ik rijd dagelijks tussen auto’s, vrachtwagens, paaltjes en over drukke kruispunten. Mijn doel is niet om een paar seconden sneller te zijn. Mijn doel is om iedere dag weer veilig thuis te komen.

Dus ja, ook na een week met temperaturen van 36 graden trek ik op een frisse ochtend van 14 graden gewoon mijn handschoenen aan.

Niet omdat ik bang ben en ook niet omdat ik het uitzonderlijk snel koud heb.

Maar omdat 30.000 kilometer mij heeft geleerd dat ervaring soms belangrijker is dan de temperatuur die op de weerapp staat.

En eerlijk gezegd? Daar voel ik me prima bij.

Gevoelstemperatuur bij mijn tempo

Door de constante rijwind voelt een frisse ochtend op de speed-pedelec een stuk kouder aan dan wanneer je stilstaat. Vooral mijn handen, knieën en benen krijgen die afkoeling bijna twee uur lang te verduren.

En stap ik daarna bezweet op een pontje midden op de Beneden-Merwede, met windkracht 5?

Dan zijn die handschoenen ineens helemaal zo gek nog niet.